Ziemia halicka (woj. ruskie) (XVI-XVIII w.) [MAPY]

Ziemia halicka obejmowała południowo-wschodnie, w dużej części przygraniczne tereny województwa ruskiego, stanowiąc jego największą jednostkę administracyjną.
Ziemia halicka (woj. ruskie) (XVI-XVIII w.) [MAPY]

Ziemia halicka to obszar o średniej wysokości ok. 460 m n.p.m. Najwyższym szczytem tego regionu historycznego jest Howerla o wysokości 2061 m n.p.m., stanowiący kulminację pasma Czarnohory w obrębie Karpat Wschodnich. Powierzchnia terenu obniża się od terenów górskich na południowym zachodzie w kierunku doliny Dniestru, w obrębie której wschód od Horodenki znajduje się najniżej położony punkt regionu (ok. 155 m n.p.m.). Powierzchnia terenu po obu stronach Dniestru wznosi się na ok. 300-400 m n.p.m.. Część prawobrzeżna o cechach pogórza,  charakteryzuje się większym zróżnicowaniem powierzchni terenu niż tereny położone na lewym brzegu. Część lewobrzeżna to obszar rozcięty licznymi, z reguły równoległymi do siebie dopływami Dniestru o dużo bardziej wyrównanej rzeźbie terenu. 

Zobacz: mapa ukształtowania powierzchni (hipsometryczna) >>> 

₪ ₪ ₪ 

Ziemia halicka była największą pod względem powierzchni składową województwa ruskiego (ziemia chełmska traktowana jest jako osobny region), wyprzedzając w tym rankingu ziemie przemyską, lwowską i sanocką. Region ten pod względem administracyjnym składał się z 3 jednostek – powiatu halickiego o powierzchni 7 403 km kw. (45,5% ogólnej powierzchni ziemi halickiej), powiatu kołomyjskiego zajmującego 31,8% powierzchni (5 174 km kw.) oraz powiatu trembowelskiego o powierzchni 3 693 km kw. (22,7%).

Zobacz: mapa administracyjna >>> 

₪ ₪ ₪ 

Ziemia halicka cechowała się większym rozluźnieniem osadnictwa niż inne ziemie województwa ruskiego. Przygraniczny pas Karpat w zdecydowanie charakteryzował się niewielkim rozwojem osadnictwa i można było tam odnaleźć nieliczne wsie, położone głównie w dolinach większych rzek. Najintensywniej osadnictwa rozwineło się w rejonie Halicza, Trembowli, Stanisławowa, Monasterzysk, Buczacza i Gwoźdzca-Kułaczkowic, jednakże zagęszczenie osad było mniejsze niż na wyróżniającej się pod tym względem ziemi przemyskiej.

Zobacz: mapa gęstości sieci osadniczej >>> 

₪ ₪ ₪ 

Ziemia halicka pod koniec XVIII w. w około 1/3 była pokryta przez lasy. Największe, zwarte kompleksy leśne występowały na południu i południowym zachodzie, pokrywając się z przebiegiem pasm górskich Karpat. Ponadto, rozległe i znaczniejsze połacie lasów można było znaleźć na prawym brzegu rzek Łomnicy, Zbrucza oraz wzdłuż biegu Złotej Lipy. Duże tereny bezleśne znajdowały się głównie w powiecie trembowelskim oraz północnej części powiat kołomyjskiego.   

Zobacz: mapa rozmieszczenia lasów >>> 

₪ ₪ ₪ 

 Mapa ukształtowania powierzchni terenu (hipsometryczna) ▼

mapa hipsometryczna, mapa wysokości bezwzględnych, najwyższy punkt, najniższy punkt, ziemia halicka, XVI w., XVII w., XVIII w., województwo ruskie, Barysz, Baworów, Bohorodczany, Bołszowce, Bucniów, Buczacz, Budzanów, Bukaczowce, Bursztyn, Chocimierz, Chorostków, Czernelica, Czortków, Delatyn, Grzymałów, Gwoździec, Halicz, Horodenka, Horożanka, Jabłonów, Janów, Jezupol, Kałusz, Kamionka Wielka, Knihynicze, Kołomyja, Kopyczyńce, Kosów, Kozłów, Kułaczkowce, Kuty, Łysiec, Mariampol, Michalcze, Mikulińce, Monastsrzyska, Nadwórna, Niżniów, Obertyn, Ottynia, Peczeniżyn, Podgrodzie, Podhajce, Potok Złoty, Rohatyn, Skałąt, Sołotwina, Stanisławów, Strusów, Suchostaw, Śniatyń, Tarnopol, Tłumacz, Touste, Trembowla, Tyśmienica, Uście Zielone, Wiśniowczyk, Wojniłów, Zabłotów, Zarwanica, Zawałów, Złotniki, Białobożnica, Konkolniki, Martynów Nowy,

Mapa administracyjna ▼ 
mapa administracyjna, podział administracyjny, ziemia halicka, XVI w., XVII w., XVIII w., powiat halicki, powiat trembowelski, powiat kołomyjski, województwo ruskie, Barysz, Baworów, Bohorodczany, Bołszowce, Bucniów, Buczacz, Budzanów, Bukaczowce, Bursztyn, Chocimierz, Chorostków, Czernelica, Czortków, Delatyn, Grzymałów, Gwoździec, Halicz, Horodenka, Horożanka, Jabłonów, Janów, Jezupol, Kałusz, Kamionka Wielka, Knihynicze, Kołomyja, Kopyczyńce, Kosów, Kozłów, Kułaczkowce, Kuty, Łysiec, Mariampol, Michalcze, Mikulińce, Monastsrzyska, Nadwórna, Niżniów, Obertyn, Ottynia, Peczeniżyn, Podgrodzie, Podhajce, Potok Złoty, Rohatyn, Skałąt, Sołotwina, Stanisławów, Strusów, Suchostaw, Śniatyń, Tarnopol, Tłumacz, Touste, Trembowla, Tyśmienica, Uście Zielone, Wiśniowczyk, Wojniłów, Zabłotów, Zarwanica, Zawałów, Złotniki, Białobożnica, Konkolniki, Martynów Nowy

Mapa gęstości sieci osadniczej ▼

sieć osadnicza, mapa gęstości sieci osadniczej, osadnictwo, ziemia sanocka, XVI w., XVII w., XVIII w., województwo ruskie, Barysz, Baworów, Bohorodczany, Bołszowce, Bucniów, Buczacz, Budzanów, Bukaczowce, Bursztyn, Chocimierz, Chorostków, Czernelica, Czortków, Delatyn, Grzymałów, Gwoździec, Halicz, Horodenka, Horożanka, Jabłonów, Janów, Jezupol, Kałusz, Kamionka Wielka, Knihynicze, Kołomyja, Kopyczyńce, Kosów, Kozłów, Kułaczkowce, Kuty, Łysiec, Mariampol, Michalcze, Mikulińce, Monastsrzyska, Nadwórna, Niżniów, Obertyn, Ottynia, Peczeniżyn, Podgrodzie, Podhajce, Potok Złoty, Rohatyn, Skałąt, Sołotwina, Stanisławów, Strusów, Suchostaw, Śniatyń, Tarnopol, Tłumacz, Touste, Trembowla, Tyśmienica, Uście Zielone, Wiśniowczyk, Wojniłów, Zabłotów, Zarwanica, Zawałów, Złotniki, Białobożnica, Konkolniki, Martynów Nowy

 Mapa rozmieszczenia lasów  
puszcze, lasy, zalezienie, udział lasów w powierzchni, rozmieszczenie lasów, XVI w., XVII w., XVIII w., województwo ruskie, Barysz, Baworów, Bohorodczany, Bołszowce, Bucniów, Buczacz, Budzanów, Bukaczowce, Bursztyn, Chocimierz, Chorostków, Czernelica, Czortków, Delatyn, Grzymałów, Gwoździec, Halicz, Horodenka, Horożanka, Jabłonów, Janów, Jezupol, Kałusz, Kamionka Wielka, Knihynicze, Kołomyja, Kopyczyńce, Kosów, Kozłów, Kułaczkowce, Kuty, Łysiec, Mariampol, Michalcze, Mikulińce, Monastsrzyska, Nadwórna, Niżniów, Obertyn, Ottynia, Peczeniżyn, Podgrodzie, Podhajce, Potok Złoty, Rohatyn, Skałąt, Sołotwina, Stanisławów, Strusów, Suchostaw, Śniatyń, Tarnopol, Tłumacz, Touste, Trembowla, Tyśmienica, Uście Zielone, Wiśniowczyk, Wojniłów, Zabłotów, Zarwanica, Zawałów, Złotniki, Białobożnica, Konkolniki, Martynów Nowy


LITERATURA I ŹRÓDŁA: 
Arłamowscy E.K., Kaput W., 1970, Lustracja województwa ruskiego 1661-1665, część II, ziemia halicka i chełmska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Budzyński Z., 2006, Kresy południowo-wschodnie w drugiej połowie XVIII wieku, tom 2, Atlas geograficzno-historyczny, Przemyśl-Rzeszów
Hrabyk P., 1921, Ziemia przemyska i lwowska. Szkic historyczno-geograficzny z mapą, TPN, Przemyśl
Jabłonowski A., 1899, Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Ziemie ruskie Rzeczypospolitej, Akademia Umiejętności, Kraków