Kamieniec

Kamieniec – miasto królewskie położone w centralnej części dawnego województwa mazowieckiego. Miejscowość była centrum administracyjnym rozległego powiatu kamienieckiego, stanowiącego wschodnią część ziemi nurskiej.
Kamieniec

Kamieniec – miasto królewskie położone w centralnej części dawnego województwa mazowieckiego. Miejscowość była centrum administracyjnym rozległego powiatu kamienieckiego, stanowiącego wschodnią część ziemi nurskiej. Kamieniec był ośrodkiem parafii przynależnej do dekanatu wyszkowskiego w archidiakonacie pułtuskim diecezji płockiej. W mieście krzyżowały się trzy drogi regionalne. Trakt biegnący na północny-wschód kierował do Broku i dalej, zależnie od wariantu do Łomży lub Nuru, południowo-wschodni pozwalał dotrzeć do Liwu natomiast południowo-zachodni kierował przez Radzymino do Warszawy.

Kamieniec położony był wśród rozległych puszcz, rozciągających się po obu stronach doliny Bugu. Od południa otaczały go Puszcze Jadowska i Kamieniecka, natomiast od północy naturalną barierę stanowiły gęste, często podmokłe lasy międzyrzecza Bugu i Narwi. Terenów rolniczych wokół miasta było niewiele i skupiały się wzdłuż biegu rzeki. Miasto położone było na wysokości ok. 90 m n.p.m. w obrębie szerokiej i zabagnionej doliny Bugu na jego lewym, niskim brzegu. Lokalizacja w dolinie rzecznej powodowała, że tereny wokół miasta zbudowane były z piasków, mułków i żwirów rzecznych występujących z torfami i namułami. Na tych utworach ukształtowały się piaszczyste mady rzeczne a lokalnie gleby hydromorficzne.

 

Kamieniec, własność królewska, ziemia nurska, powiat kamieniecki, dekanat wyszkowski, archidiakonat pułtuski, diecezja płocka

Mapa woj. mazowieckiego w poł. XVI w. - wersja papierowa >>>

Zobacz najnowsze mapy