Ziemia lwowska (woj. ruskie) (XVI-XVIII w.) [MAPY]

Ziemia lwowska to rdzenny, centralny obszar staropolskiego województwa ruskiego. Głównym miastem regionu jak i całego województwa był Lwów.
Ziemia lwowska (woj. ruskie) (XVI-XVIII w.) [MAPY]

Ziemia lwowska z uwagi na swoje rozczłonkowanie charakteryzuje się znacznym zróżnicowaniem ukształtowania powierzchni terenu. Część południowa, w granicach powiatu źydaczowskiego cechuje się najbardziej urozmaiconą rzeźbą terenu, odmienną od wyżynnego charakteru powiatu lwowskiego. Znaczną część obszaru zajmują Karpaty Wschodnie z Gorganami i najwyższym szczytem o nazwie Grofa o wysokości 1748 m n.p.m., położonym w Paśmie Grofeńskim. Powierzchnia terenu obniża się z południa w kierunku północnym ku dolinie Dniestru. Średnia wysokość ziemi lwowskiej dochodzi do ok. 380 m n.p.m.

Obszar położony na północ od rzeki Dniestr wznosi się od ok. 250 do ponad 400 m n. p.n. w obrębie progu morfologicznego (ciągnącego się z północnego zachodu od Roztocza), odgradzającego tereny wyżynne od obniżenia Kotliny Górnego Bugu. W północnej części kotliny w dolinie Bugu (na północ od Kamionki Strumiłowskiej), na wysokości ok. 200 m n.p.m., znajduje się najniższej położony punkt regionu. 

Zobacz: mapa ukształtowania powierzchni (hipsometryczna) >>> 

₪ ₪ ₪

Ziemia lwowska to region historyczny o powierzchni 13 237 km kw., tworzący wraz z ziemia sanocką, przemyską i halicką województwo ruskie (ziemia chełmska z uwagi na swoje położenie, potraktowana została jako osobna jednostka administracyjna chociaż formalnie wliczana jest to woj. ruskiego). Kraina ta cechowała się znacznym rozczłonkowaniem i wydłużeniem granic. Region pod względem administracyjnym składał się z większego pod względem powierzchni powiat lwowskiego (9 602 km kw.) stanowiącego 72,5% powierzchni całej ziemi lwowskiej oraz charakterystycznie wydłużonego powiatu żydaczowskiego o powierzchni 3 635 km kw. (27,5%).

Zobacz: mapa administracyjna >>> 

₪ ₪ ₪ 

Ziemia lwowska cechowała się dużym zróżnicowaniem gęstości sieci osadniczej, wynikającym w największym stopniu z warunków naturalnych sprzyjających bądź nie rozwojowi osadnictwa. Najsłabiej sieć osadnicza rozwinięta była w południowej części regionu, w granicach powiatu źydaczowskiego, gdzie brak lub bardzo niewielkie zasiedlenie wiązały się z pasem Karpat. Największe zagęszczenie osadnictwa w XVI-XVIII w. odnotowuje się w zachodniej i środkowej części regionu, szczególnie w okolicach miast Lwowa, Kulikowa, Komarna i Sokołówki.

Zobacz: mapa sieci osadniczej >>> 

₪ ₪ ₪  

 Mapa ukształtowania powierzchni terenu (hipsometryczna) ▼

mapa hipsometryczna, mapa wysokości bezwzględnych, najwyższy punkt, najniższy punkt, ziemia lwowska, XVI w., XVII w., XVIII w., województwo ruskie, Biały Kamień, Bolechów, Bóbrka, Brody, Brzeżany, Brzozdowce, Buszcze, Chodorów, Dolina, Dunajów, Firlejów, Gliniany, Gołogóry, Grudek, Janów, Jaryczów Nowy, Jaworów, Jezierna, Kamionka Strumiłowa, Knihynicze, Komarno, Koniuchy, Kozowa, Kukizów, Kulików, Markpol, Mikołajów, Narajów, Nawaria, Olesko, Podkamień, Pomorzany, Przemyślany, Rozdół, Rożniatów, Ruda, Sasów, Sokołów, Sokołówka, Stratyn, Strzeliska Nowe, Szczerzec, Świrz, Wybranówka, Założce, Zarudzie, Zborów, Złoczów, Żółkiew, Żudaczów, Żurawno, Kutkorz, Podwysokie, Rakowiec, Sokołówka, Tadanie, Żurów

 Mapa administracyjna ▼ 

mapa administracyjna, podział administracyjny, ziemia lwowska, XVI w., XVII w., XVIII w., powiat lwowski, powiat żydaczowski, województwo ruskie, Biały Kamień, Bolechów, Bóbrka, Brody, Brzeżany, Brzozdowce, Buszcze, Chodorów, Dolina, Dunajów, Firlejów, Gliniany, Gołogóry, Grudek, Janów, Jaryczów Nowy, Jaworów, Jezierna, Kamionka Strumiłowa, Knihynicze, Komarno, Koniuchy, Kozowa, Kukizów, Kulików, Markpol, Mikołajów, Narajów, Nawaria, Olesko, Podkamień, Pomorzany, Przemyślany, Rozdół, Rożniatów, Ruda, Sasów, Sokołów, Sokołówka, Stratyn, Strzeliska Nowe, Szczerzec, Świrz, Wybranówka, Założce, Zarudzie, Zborów, Złoczów, Żółkiew, Żudaczów, Żurawno, Kutkorz, Podwysokie, Rakowiec, Sokołówka, Tadanie, Żurów

Mapa sieci osadniczej ▼ 
sieć osadnicza, mapa gęstości sieci osadniczej, osadnictwo, ziemia sanocka, XVI w., XVII w., XVIII w., województwo ruskie, Biały Kamień, Bolechów, Bóbrka, Brody, Brzeżany, Brzozdowce, Buszcze, Chodorów, Dolina, Dunajów, Firlejów, Gliniany, Gołogóry, Grudek, Janów, Jaryczów Nowy, Jaworów, Jezierna, Kamionka Strumiłowa, Knihynicze, Komarno, Koniuchy, Kozowa, Kukizów, Kulików, Markpol, Mikołajów, Narajów, Nawaria, Olesko, Podkamień, Pomorzany, Przemyślany, Rozdół, Rożniatów, Ruda, Sasów, Sokołów, Sokołówka, Stratyn, Strzeliska Nowe, Szczerzec, Świrz, Wybranówka, Założce, Zarudzie, Zborów, Złoczów, Żółkiew, Żudaczów, Żurawno, Kutkorz, Podwysokie, Rakowiec, Sokołówka, Tadanie, Żurów


LITERATURA I ŹRÓDŁA:
Arłamowscy E.K., 1974, Lustracja województwa ruskiego 1661-1665, część II, ziemia lwowska, IH PAN, Wrocław, Warszawa
Jabłonowski A., 1899, Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej. Ziemie ruskie Rzeczypospolitej, Akademia Umiejętności, Kraków
Hrabyk P., 1921, Ziemia przemyska i lwowska. Szkic historyczno-geograficzny z mapą, TPN, Przemyśl
Budzyński Z., 2006, Kresy południowo-wschodnie w drugiej połowie XVIII wieku, tom 2, Atlas geograficzno-historyczny, Przemyśl-Rzeszów